جنگ اقتصادی

راهکار خلع سلاح آمریکا در جنگ اقتصادی

آمریکا به عنوان یکی از کشورهای پیروز جنگ دوم جهانی در کنار قدرت نظامی ، برای تسلط کامل بر منابع دنیا ، هژمونی اقتصادی خود را با پایه گذاری دلار به عنوان محور اقتصاد دنیا تحمیل کرد. روزولت رئیس جمهور وقت آمریکا در سال ۱۹۴۴ میلادی، ۴۳۰ نفر از ۴۴ کشور جهان را درکنفرانس” برتون وودز “جمع کرد و نظام پولی جدیدی را براساس امپراطوری دلار پایه گذاری کرد. این کنفراس تحت تاثیر موج نظریات لیبرالیسم در روابط بین الملل و وابستگی متقابل بود و براین اساس شکل گرفت که اگر کشورها وابستگی متقابل اقتصادی داشته باشند از احتمال بروز جنگ های بزرگ کاسته خواهد شد.

پول ملی آمریکا یعنی دلار، تبدیل به سکان فرماندهی هدایت و مدیریت اقتصاد جهانی شد و آمریکا نیز سکاندار آن! که این امر موجبات سلطه جهانی آمریکا بر سایر کشورها شد.

بعد از جنگ جهانی دوم تا امروز دلار دقیقا در نقش یک سلاح مانند موشک های بالستیک دور برد در جهت تغییر نظام های مستقل و تسلط بر آنها مورد استفاده قرار گرفته است و هرچه کشوری وابسته تر به نظام مالی مبتنی بر دلار بوده، به همان اندازه آسیب پذیرتر شده است.

پائول کریگ رابرتز، معاون اسبق وزارت خزانه‌داری آمریکا در دولت رونالد ریگان در گفت‌وگویی به نقش محوری دلار در سیاست‌های آمریکا اشاره می کند و درباره قدرت واشنگتن در همراه کردن کشورهای دیگر با خود می گوید: «تنها دلیلی که آمریکا را به چنین قدرتی رسانده، تسلیم شدن و همراهی احمقانه کشورهای دیگر با ساز و کار امپریالیستی دلار آمریکاست. همه کشورها از دلار به عنوان پول جهانی استفاده می‌کنند و تبادلات مالی خود را نیز با ساز و کار غربی سوئیفت انجام می‌دهند و همین مساله است که به واشنگتن قدرت اثرگذاری بر روابط بین‌الملل را می‌دهد.»

در سال های اخیر آمریکا استفاده ابزاری از دلار در نقش یک سلاح را بیش از گذشته کرده است و با تحریم کشورهای مختلف از طریق دلار سعی در اعمال سیاست های خود در سراسر دنیا دارد. از این رو بسیاری از کشورها و اتحادیه های جهانی به تدارک راه‌های جایگزین در تجارت خارجی و کاهش ریسک استفاده از دلار اندیشیدند.

اکنون گروه ها و اتحادیه های مختلف با کاهش وابستگی به دلار درحال تلاش برای کاستن فشار آمریکا بر اقتصادشان هستند. اتحادیه اروپا و کشورهای گروه بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) که تقریبا نیمی از جمعیت جهان و یک سوم اقتصاد جهان را دارند، از جمله پیشتازان حذف دلار در مبادلات اقتصادی شان هستند.

کشورهای مختلفی از جمله چین، کره جنوبی، ژاپن، روسیه و بیش از ۴۰ کشور دیگر نیز با استفاده از انعقاد پیمان های پولی دوجانبه به سمت حذف نقش دلار در مبادلات اقتصادی خود حرکت کرده اند. تاکنون ۶۰ پیمان پولی دوجانبه بین ۴۵ کشور به امضا رسیده است. رتبه ارز چین به عنوان پیشتاز حذف وابستگی به دلار از طریق انعقاد پیمان های پولی دوجانبه در سال ۲۰۱۰ ، سی و پنجمین کشورجهان بود که در سال ۲۰۱۲ به رتبه ۱۴ رسید و امروز به رتبه پنجم جهانی رسیده است که این امر نشان از تقویت پول ملی چین (یوآن) و کاهش نقش و ارزش دلار دارد. پیمان پولی دوجانبه توافقی بین دو کشور است که به واسطه آن، کشورها به جای استفاده از ارزهای جهان ‌روای دلار و یورو، از ارزهای ملی خودشان استفاده می‌کنند.

استفاده از دلار آمریکا در تبادلات مالی ایران آن هم در حالیکه تحت تحریم های مالی و بانکی آمریکا قرار داریم، یعنی تسلط کامل آمریکا بر اقتصاد ایران و استفاده از آن به عنوان اهرمی سیاسی در جهت تغییر رفتار جمهوری اسلامی ایران. لذا یکی از مهمترین اقدامات اساسی که در زمینه تحقق اقتصاد مقاومتی و دور زدن تحریم ها از اولویت برخوردار است، حذف دلار از نظام تجارت خارجی کشور است.

حذف دلار باعث می شود که ایران نه تنها در مبادلات خارجی خود دیگر نیازی به مجوزهای آمریکا نداشته باشد بلکه وسیله ای امن برای دور زدن تحریم های بانکی آمریکا و اطلاعات تجارت خارجی ایران نیز از دسترس آمریکا خارج شود.

سیستم اقتصادی ایران کاملا وابسته به امپراطوری دلار است و دولت های مختلف هم که روی کارآمده اند تلاش جدی برای کاهش این وابستگی نکرده اند. به گونه ای که آمریکا برای کنترل رفتار ایران در هر مسئله ای سالهاست اهرم اقتصادی را بکار می گیرد.

جنگ ارزی در سال ۹۱ و فشارهای تحریمی که با عدم مدیریت صحیح دولت و همزمان اخلال گران داخلی منجر به منعقد شدن برجام و تغییر رفتار نظام جمهوری اسلامی در حوزه هسته ای آن هم بدون هیچ دستاوردی شد.

امروز نیز شاهد آن هستیم شاخص قیمت دلار در حال تبدیل شدن به شاخص موفقیت و شکست اقتصاد ایران شده است و با بالارفتن قیمت دلار، بازار اقتصادی دچار تلاطم جدی می شود. از آن طرف هم عده ای در داخل هم زبان با آمریکا مجددا تنها راه نجات اقتصاد ایران را همراهی با آمریکا و تغییر رفتار ایران در مسائل دیگر مانند موشکی و منطقه ای و پیوستن به کنوانسیون هایی مانند FATF  اعلام می کنند.

رهبر معظم انقلاب در شهریور۹۵ در رابطه با حذف دلار فرمودند:

«اگر مسئولان و مردم بتوانند اقتصاد مقاومتی را به معنای واقعی محقق و کشور را از جادوی مالی و پولی دشمن خلاص کنند و ارزش  و آقایی دلار را در زندگی اقتصادی بشکنند، کشورهای دیگر را نیز  نجات داده‌اند و برای آنها الگو خواهند شد.»

در بند ۴ سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه هم که توسط مقام معظم رهبری به دستگاه های اجرایی ابلاغ شده است، بر «انعقاد پیمان پولی دوجانبه و چند جانبه با کشورهای طرف تجارت در چارچوب بندهای ۱۰، ۱۱ و ۱۲ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی» تاکید شده است.

لذا با وجود فرمایشات صریح رهبری معظم انقلاب ، تصریح سیاست های کلی برنامه ششم توسعه و در این شرایط جنگ تمام عیار اقتصادی و نظارت و فشار آمریکا به بانک های مختلف دنیا برعدم همکاری با ایران، دولت باید هیچگونه بهانه تراشی به عنوان اقدامی عملی و مهم در اقتصاد مقاومتی با هدف کاهش وابستگی های ارزی خود به دلار و ایجاد ثبات در تجارت، با کشورهای اصلی طرف تجاری خود که حدود ۱۶ کشور هستند پیمان پولی دوجانبه را انعقاد کند. مطابق با آمار سال ۲۰۱۵، با اجرای این روش بیش از ۶۰ درصد از تجارت کشور به صورت دوجانبه قابل تسویه بوده و نیازی به دلار و یورو ندارد.

در سال های اخیر اگر دولت بجای صرف تمامی انرژی خود برای جلب نظر FATF و آمریکا به سمت پیمان های پولی دوجانبه با کشورهایی که بیشترین تعاملات اقتصادی با آنها را داریم امروز دچار شُک های ارزی و تبعات اقتصادی آن بر معیشت مردم نبودیم و توانسته بودیم آمریکا را تا مقدار زیادی در به کارگیری سلاح دلار در جنگ اقتصادی، خلع سلاح کنیم.

اما تا زمانی که ساعت اقتصادی ایران به وقت دلار تنظیم شده است، و دولت ها هیچ تلاشی برای رهایی از سلطه دلار مانند انعقاد پیمان های پولی دوجانبه نکنند، سلاح دلار کارآیی خودش را از دست نخواهد داد و باید شاهد فشار آمریکا و اروپا برای برجام های بعدی موشکی و منطقه ای هم باشیم.

منبع

The short URL of the present article is: http://currency-war.ir/tqZXS