توئیت نفیو خطاب به ترامپ

خودزنی نفیو و نفی سیاست تحریم

ریچارد نفیو، معمار سابق تحریم‌های ایران در پاسخ به توییت ترامپ، کار ترامپ را در انتشار پوستر خود به شکل سریال «بازی تاج و تخت» منزجرکننده خوانده و شادی و سرورش را سرزنش و از عواقب غیرانسانی تحریم‌ها یاد کرده است.

توئیت ترامپ

 او در توئیت خود خطاب به ترامپ گفت:

«صادقانه بگویم، این بسیار منزجر کننده است. من برای مدتی طولانی مسئول تحریم‌های ایالات متحده علیه ایران بودم. من به گسترش، طراحی و استفاده از آن‌ها افتخار می‌کردم، لیکن مایه‌ی مسرّت من نبود. نیاز به انجام این کار تأسف‌بار است و هزینه‌های انسانی واقعی فراوانی را تحمیل می‌کند. این را لطفاً جدی بگیرید.»

 این توییت حجم بزرگی از واکنش‌های سنگین مخاطبان را در پی داشت که کودک‌کشی و عواقب غیرانسانی را متوجه خود نفیو نیز دانستند و  او را بابت این اعمال غیر بشری توبیخ کردند. اگر پیامد غیرانسانی بد است، برای همه بد است، و اگر تحریم چنین پیامدهایی دارد، نقش جناب نفیو در طراحی چنین اعمال غیربشری چه بوده؟ مگر خود او نبود که برای مذاکرات موشکی علیه ایران استراتژی «چماق و هویج» را پیشنهاد کرد؟ آیا می‌خواهد خود را تبرئه کند یا صرفاً می‌خواهد به هر حربه‌ای شده، مثلاً از راه تحریک عواطف بشردوستانه‌ی ملت آمریکا، آن‌ها را در مقابل سیاست‌های ترامپ قرار دهد تا به‌خاطر رویکردهای او منافع آمریکا به خطر نیفتد؟ شاید هم نفیو نقش پدر روحانی اتاق جنگ آمریکا را دارد، چراکه در گذشته نیز اظهارات متفاوتی نسبت به تحریم‌های ایران اعلام داشته بود!

انتقادات مردم آمریکا نسبت به سیاست تحریم ریچارد نفیو

انتقادات مردم آمریکا نسبت به سیاست تحریم ریچارد نفیو

«اینکه زندگی آدم‌های بی‌گناه را به خطر انداختید، مایه افتخار شما است؟ از اینکه آنها را از تجهیزات پزشکی محروم کردید؟ واقعاً به این افتخار می‌کنید؟»

انتقادات مردم آمریکا نسبت به سیاست تحریم ریچارد نفیو

«ظاهراً ایشان هم یکی دیگر از تصمیم‌گیران سیاسی است که تصمیم‌هایشان همان آثار عملی تصمیم‌های ترامپ را دارد، اما رنجیده‌اند چون ترامپ همان کار را با ابتذال بیشتر انجام می‌دهد.»

به هرحال این اعتراف نفیو نباید در تاریخ گم و به فراموشی سپرده شود، و نه طوری شود که از تحریم غیرانسانی ایران، قسر در رود. بایستی سازوکاری چیده شود –چه در مقام مدیریت اقتصاد جهانی و چه در مقام گفتمان عمومی جهان- که تحریم‌کنندگانی نظیر نفیو به لزوم شفاف بودن و پاسخگویی وادار شوند.

 نفیو در پاسخ به برخی مخاطبینش –که او را نسبت به کارهای غیرانسانی به شدت مورد نکوهش قرار داده بودند- پاسخ داده بود که اگر به این هجمه‌های توییتری ادامه دهند، آن‌ها را mute می‌کند. چرا یک مقام اجرایی که مسئولیت‌های مهمی برعهده داشته، اینگونه پاسخ منتقدین خود را می‌دهد؟ آیا این ضعف نظارتی است یا ضعفی در مدیریت اقتصاد جهانی یا ضعف رسانه‌ای طرف مقابل؟! نه می‌دانم و نه در مقام پاسخ به آن هستم؛ صرفاً می‌خواهم اهمیت این را تبیین کنم که اقتصادی که پس از دهه‌ی ۱۹۸۰ به شکل سرسام‌آوری جهانی‌سازی شد، هنوز ضعف‌های بنیادینی در خود دارد به‌طوری که بلندترین مقامات آن، اعتراف به اقدامات غیرانسانی نموده و قسر درمی‌روند.

شاید در آینده‌ای نه‌چندان دور، همین «نفیو»ها –که اکنون معترض سیاست تحریمی ترامپ هستند- بر مسند اجرا بنشینند و همان کنند که نقدش می‌کنند اینکه نفیو به غیرانسانی بودن اِعمال تحریم اشاره می‌کند و سپس در پاسخ به مخاطبان می‌نویسد که من قبلاً نیز پس از ترک دولت، مقاله‌ای درباره‌ی اثرات غیرانسانی تحریم‌ها نوشته‌ام، اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد.

اسطوره‌ای دروغین به نام امنیت بین‌الملل ساخته‌‌اند و دشمن را ایران تعریف کرده‌اند و لذا تحریم ایران را امری حق و ضروری برای مردم‌شان اعلام داشته‌اند. این دفعه باید آخرین بار باشد که از طرف آمریکا کسی مثل نفیو با ساده‌لوحی و حماقت برای افزایش امنیت جهان، ایران را تحریم کند و بعد از یک دهه حالا بلند شده‌است، از تبعات انسانی تحریم حرف می‌زند.

دست و پا زدن نفیو برای به خطر افتادن منافع آمریکا

اما چرا نفیو الآن به غیرانسانی بودن تحریم‌ها اعتراف می‌کند در حالی‌که چندسال پیش خودش معمار تحریم‌ها بود؟ برای پاسخ به این سوال به مقاله‌ای که اخیراً توسط نفیو و جیکوب لی (وزیر سابق وزارت خزانه‌داری آمریکا) تحت عنوان «استفاده و سوءاستفاده از سیاست‌مداری اقتصادی» منتشر شد، مراجعه کنیم. در آن‌جا نفیو شدیداً به سیاست‌های ترامپ معترض است، اما نه از روی مسائل غیرانسانی، بلکه به‌خاطر درخطر افتادن منافع آمریکا. او می‌نویسد:

«اگرچه ایالات‌متحده می‌تواند بر نگرانی‌هایی منطقی مانند صادرات آلومینیوم و فولاد توسط چین به قیمتی که عامدانه پایین است انگشت بگذارد، سیاست‌های ترامپ بیش از اینکه منفعت داشته باشند، صدمه می‌زنند.»

درواقع برای سیاست‌مدار، منفعت مهم است و لاغیر؛ و همچنانکه در کتب رشته‌ی اقتصاد سیاسی صراحتاً می‌گویند، اینجا عرصه‌ی تضاد منافع است؛ لذا تاوقتی منافع آمریکا درخطر نبود، نفیو حرف از غیرانسانی بودن نمی‌زد، حال که منافع ایالات متحده در خطر افتاده است، ایشان یاد مظلومین و مستضعفان افتاده! اگر ترامپ نیامده بود هنوز اینها داشتند مردم‌شان را فریب می‌دادند.

روی کار آمدن ترامپ‌، موجب شده این حقایقی که مغفول واقع شده‌اند، برملا شوند و بر همگان مشخص شود که تبعات غیرانسانی تحریم‌ها هیچ ارتباطی به این مسائل سیاسی ندارد و به‌هرحال یک جنایت بشری است.